حمایت از تولید و تولید کنندگان؛ و رفع موانع , تولید کنندگان شهر نیازمند مدیریت آگاه به مشکلات آنها با استفاده از تعامل و همکاری و برنامه ریزی و ابزار مدیریتی می باشد.
.
در اداره مطلوب امور کليه جوامع، مديريت نقش مهم و سازنده اي ايفا مي کند؛ همان گونه که جامعه بدون مدير گرفتار سرگرداني و پيشاني خواهد شد. مدیریت شهری صرفا مدیریت مشکالت شهر را بر عهده ندارد بلکه فراتر از این موضوع ، راهبری شهر به سوی توسعهای همهجانبه و پایدار را بر عهده دارد. به نظر میرسد در بسیاری از فضاهای شهری، بخش هاى دولتى و خصوصى به جاى همکارى در حل مشکلات، به عملکرد جدا از هم گرایش دارند. هر اداره دولتى یا نظام علمى تنها به بخش کوچکى از پیکره بندى شهر نظر دارد. روشن است که برنامه ریزى مسکن، بدون توجه به حمل و نقل عمومى یا ایجاد اشتغال و ابتکارهاى زیست محیطى، بدون اقدامات آموزشى نه تنها مشکل را برطرف نمىکند، بلکه آن را شدت مى- بخشد. در بخش دولتى، مکانیسمى براى هماهنگى میان ادارات وجود دارد و بخش دانشگاهى برنامههاى عملى براى سیستمهاى خود دارد.
مدیریت شهری در کشورهای در حال توسعه را به صورت مفهومی جامع در رویکرد آن نسبت به شهرها و شهرهای کوچک در نظر میگیرند. در هسته اصلی آن، این جامعنگری مستلزم آن است که مسائل شهری هم زمان به عنوان مسائل سازمانی برای اطمینان از یک پاسخ استراتژیک و عملیاتی پایدار، یعنی همان ساختار یکپارچه مدیریت شهری نیز درنظر گرفته شوند.
از این رو پیشنهاد میشود که مسئله توسعه پایدار با درنظر گرفتن همه ابعاد آن )زیستمحیطی، اقتصادی و برابر اجتماعی(، در طرحهای توسعه مدیریت شهری یکپارچه از همین اکنون لحاظ شود تا مجبور به تکرار تجارب دیگران نشویم.
